لا تتردد في المشاركة:
لا تتردد في المشاركة:
الاسم الشعبي: فلفل كاذب شبيه بالبطم
المنشأ: أمريكا الوسطى
طبيعة الشجرة: دائمة الخضرة
شكل النمو (التاج): مستدير
الإزهار: أزهار بيضاء صغيرة في عناقيد كبيرة وكثيفة
موسم الإزهار: الربيع
الثمار: ثمار حمراء تنمو في عناقيد
الارتفاع عند البلوغ: 6–8 م
القطر عند البلوغ: 6–8 م
سرعة النمو: سريعة
الريّ: اقتصادي
التربة: جميع أنواع التربة
الملاءمة الجغرافية: جميع مناطق البلاد
التحمل المناخي: تتحمل البرد والصقيع، وتفضّل المناطق الحارة والجافة
الاستخدامات: شجرة منفردة، مجموعات، جادّة، ظل، تشكيلية، ساترة، شارع، أفنية
فلفل برازيلي (فلفل كاذب شبيه بالبطم) هو شجرة زينة صغيرة، دائمة الخضرة، يصل ارتفاعها إلى نحو 6–8 أمتار، موطنها الأصلي البرازيل. وهي شجيرة كبيرة أو شجرة صغيرة نسبيًا، وتتطلب عناية كبيرة في تشكيلها على جذع واحد أو عدة جذوع. وبسبب سرعة نموها القوية وميلها إلى إنتاج فروع طويلة شبيهة بالعصي، من المهم دعمها جيدًا وإجراء عدة تقليمات في الفروع الثانوية حتى بلوغها، وذلك لبناء هيكل قوي وجذع سميك بما يكفي لـ”حمل” التاج المتدلّي ومنع انهياره وتكسّر الشجرة. العصارة (الراتنج) التي تفرزها الشجرة شفافة وعديمة اللون. الورقة تشبه ورقة البطم التربنتيني، جلدية، مركبة ريشية ذات وريقات متقابلة ووريقة مفردة في الطرف. لون الوريقات أخضر داكن من الأعلى وأفتح من الأسفل. للأوراق رائحة مميزة تشبه رائحة البطم العدسي (مستكي). الخشب صلب، لونه من الأحمر الداكن حتى الأصفر الغامق، ويُستخدم في صناعة الأثاث.
الفلفل البرازيلي شجرة ثنائية المسكن، أي توجد أشجار مذكرة وأشجار مؤنثة. تزهر في عناقيد تحتوي على عدد كبير من الأزهار الصغيرة. في الأشجار المذكرة تكون الأزهار ذات قلم الزهرة (عضو التكاثر الأنثوي في الزهرة) ذابلة، وفي الأشجار المؤنثة تكون الأزهار ذات أسدية (عضو التكاثر الذكري في الزهرة) ذابلة. أحيانًا توجد أزهار مذكرة منفردة على الأشجار المؤنثة. الثمرة من نوع حسلة بلون أحمر فاتح، طعمها لاذع، وتنتشر بواسطة الطيور وتستقر في الأماكن الرطبة. وبسبب قدرتها العالية على الانتشار تُعد نباتًا غازيًا وضارًا، إلى درجة أن زراعتها مُنعت في بعض ولايات جنوب الولايات المتحدة. ونظرًا لحيوية بذورها الكبيرة، تزرع الشجرة نفسها وتنبت في كل مكان. زُرعت في البلاد كنبات زينة ثم انتشرت كنبات غازي، ومع مرور السنين أصبحت نبات دخيل في معظم مناطق البلاد. وللتقليل نسبيًا من انتشارها غير المنضبط، يمكن في مشتلنا الحصول على أشجار مذكرة عديمة الثمار، مُكاثَرة خضريًا (بالعُقَل).
تُباع ثمارها المجففة أحيانًا كحبّات “فلفل وردي”. وبالجرعات الصحيحة تُستخدم البذور كبهار وتضيف نكهة شبيهة بالفلفل إلى الطعام، لكن بكميات كبيرة قد تكون سامة. إضافة إلى ذلك، يوجد أشخاص لديهم حساسية لمادة معيّنة تُفرزها الأوراق وقد تُسبب تهيّج الجلد عند التعرض للشمس.
עץ יחיד:
מסנן ומטהר כ-1000 מ”ק אוויר מזיהום
מייצר 700 ק”ג חמצן
קולט מעל 20 טון של פחמן דו חמצני
מסוגל לספוג כ-20 ק”ג אבק בכל שנה
ולבלוע תרחיפים המכילים מתכות רעילות, כמו כספית, עופרת וליתיום
חלק מהחמצן באוויר שאנו נושמים מיוצר על ידי העצים
העצים מכינים עצמם לחורף, שבו פעילותם נעצרת. כדי לא להינזק מפגעי הקור מפחיתים העצים את שטח הפנים, ע”י השלת העלים, כצעד הסתגלותי המאפשר להם לשרוד בתנאי החורף המקשים. הקולטנים שבעלים, הרגישים לטמפ’ היורדת, מפסיקים את ייצור הכלורופיל, הכלורופיל הקיים מתפרק והצבענים האחרים שבעלים נחשפים, והעלים הופכים מירוקים לצהובים, כתומים ואפילו אדומים.
בעת שלכת הסתיו, צבעי השלכת – בעיקר האדום – מאפשרים לעלה להישאר מעט יותר על העץ וכך העץ “שואב” את שארית החומרים המזינים מהעלים ולנצלם עד תום. צבעי שלכת ביערות שלא בעונת הסתיו מאפשרת ליערנים לאתר בעיות.
המלצות ואפשרויות לשילוב שקדים בתפריט היומי:
*תודה לגילי חדש – רפואה טבעית
הפרט המוכר הכי עתיק בעולם הוא עץ מזן Pinus longaeva המוכר בשמותיו העממיים Great Basin bristlecone pine או intermountain bristlecone pine או western bristlecone pine, שנמצא ביער Ancient Bristlecone Pine שב’הרים הלבנים’ בקליפורניה.
גילו מתקרב ל-5,100 שנים!
גם העץ השני בגילו המוכר נמצא באותו יער, והוא גם כן תת זן של אותו עץ. הוא בן יותר מ-4,800 שנה. תת זן זה קיבל מהחוקרים שמדדו את גילו את השם “מתושלח”
הפרט הכי גבוה בעולם הוא כפי הנראה עץ מזן
Sequoia sempervirens
שנמצא בפארק הלאומי רדווד בקליפורניה.
גובהו 115 מטר
גינקו דו אונתי מהווה מעין ‘מאובן חי’. הוא התקיים כבר בתקופות פרהיסטוריות.
בחפירות ארכיאולוגיות נמצאו חלקי מאובנים שלו מלפני 270 מליוני שנים!
עמידותו הרבה, והיכולת להזריע את עצמו בקלות, סייעו לו להתקיים לאורך הדורות. הוא כל כך עמיד, שפרטים בודדים שלו שרדו אפילו את פצצת האטום בהירושימה בשנת 1945, למרות שהיו במרחק קילומטר אחד או שניים בלבד ממוקד הפיצוץ. לא רק שעצים אלה שרדו, הם אףהחלימו לחלוטין לאחר זמן קצר יחסית.
