لا تتردد في المشاركة:
لا تتردد في المشاركة:
الاسم الشعبي: فيكوس ليراتا، فيكوس كينوري (كمان)
المنشأ: الهند، جنوب شرق آسيا
طبيعة الشجرة: شبه نَفْضِيّة
شكل النمو (التاج): مستدير
الإزهار: تينة، دون أهمية بستانيّة
موسم الإزهار: دون أهمية بستانيّة
الثمار: تينة بلون أرجواني داكن تنمو على شكل أزواج ملاصقة لأوراق النمو الفتيّ
الارتفاع عند البلوغ: 20–30 م
القطر عند البلوغ: 20–30 م
سرعة النمو: سريعة جدًا
الريّ: مقتصد
التربة: جميع أنواع التربة
الملاءمة الجغرافية: جميع مناطق البلاد باستثناء مناطق الجبل العالي
التحمل المناخي: حساسية شديدة للصقيع، مقاومة للحر والجفاف
الاستخدامات: شجرة منفردة، مجموعات، ظل، جادّة
شجرة متوسطة إلى كبيرة الحجم، دائمة الخضرة، موطنها الأصلي المناطق الاستوائية في غرب أفريقيا. شكل التاج مستدير، وتستجيب الشجرة جيدًا للتقليم والتشكيل. الغطاء الورقي بارز ومثير للإعجاب – أوراق كبيرة، سميكة، جلدية ولامعة، على شكل كمان (ومن هنا جاءت تسميتها بالعبرية فيكوس كينوري). لون الأوراق أخضر داكن مع عروق بارزة وفاتحة، وتُشكّل مظهرًا استوائيًا قويًا. وبفضل نسيجها الجلدي، تُظهر الشجرة تحمّلًا عاليًا لرذاذ مياه البحر.
لا تُظهر الشجرة إزهارًا مرئيًا للعين، إذ تنتمي إلى فصيلة التينيات، حيث تكون عملية الإزهار مخفية داخل ثمرة صغيرة شبيهة بالتينة. ومع ذلك، فإن جمالية تين ليراتا تعتمد على أوراقه الدرامية وليس على الإزهار.
معدل النمو متوسط، وهي مقاومة نسبيًا للإجهادات إذا كانت قد ترسخت جيدًا. الحساسية الرئيسية هي للبرد – فالشجرة مناسبة فقط للمناطق الدافئة والرطبة، ولا تتحمل الصقيع. لذلك فإن زراعتها في المناطق الجبلية أو في المناطق ذات درجات الحرارة الشتوية المنخفضة تتطلب حماية، أو زراعتها في حاويات يمكن إدخالها إلى داخل المباني خلال الشتاء.
عند زراعتها في الحديقة، يمكن أن تصل الشجرة إلى ارتفاع يصل إلى نحو 15 مترًا، مع تاج مذهل. يمكن تشكيلها كشجرة متعددة الجذوع أو بجذع واحد. كما أنها مناسبة للزراعة في الحاويات، لكنها تتطلب حجم تربة كبيرًا وتصريفًا جيدًا.
يُعد تين ليراتا من أكثر النباتات طلبًا عالميًا كنبات داخلي، بفضل مظهره الدرامي والحديث. في الحيّز العام، يلائم الزراعة عند مداخل المباني، وفي المناطق المظللة والمفتوحة جزئيًا، أو كشجرة مهيمنة في حديقة استوائية.
إنها شجرة لافتة جدًا، تمنح حضورًا ناضجًا وذا طابع مميز، لكنها تتطلب موقعًا مناسبًا وظروف زراعة دقيقة لضمان ازدهارها على المدى الطويل.
עץ יחיד:
מסנן ומטהר כ-1000 מ”ק אוויר מזיהום
מייצר 700 ק”ג חמצן
קולט מעל 20 טון של פחמן דו חמצני
מסוגל לספוג כ-20 ק”ג אבק בכל שנה
ולבלוע תרחיפים המכילים מתכות רעילות, כמו כספית, עופרת וליתיום
חלק מהחמצן באוויר שאנו נושמים מיוצר על ידי העצים
העצים מכינים עצמם לחורף, שבו פעילותם נעצרת. כדי לא להינזק מפגעי הקור מפחיתים העצים את שטח הפנים, ע”י השלת העלים, כצעד הסתגלותי המאפשר להם לשרוד בתנאי החורף המקשים. הקולטנים שבעלים, הרגישים לטמפ’ היורדת, מפסיקים את ייצור הכלורופיל, הכלורופיל הקיים מתפרק והצבענים האחרים שבעלים נחשפים, והעלים הופכים מירוקים לצהובים, כתומים ואפילו אדומים.
בעת שלכת הסתיו, צבעי השלכת – בעיקר האדום – מאפשרים לעלה להישאר מעט יותר על העץ וכך העץ “שואב” את שארית החומרים המזינים מהעלים ולנצלם עד תום. צבעי שלכת ביערות שלא בעונת הסתיו מאפשרת ליערנים לאתר בעיות.
המלצות ואפשרויות לשילוב שקדים בתפריט היומי:
*תודה לגילי חדש – רפואה טבעית
הפרט המוכר הכי עתיק בעולם הוא עץ מזן Pinus longaeva המוכר בשמותיו העממיים Great Basin bristlecone pine או intermountain bristlecone pine או western bristlecone pine, שנמצא ביער Ancient Bristlecone Pine שב’הרים הלבנים’ בקליפורניה.
גילו מתקרב ל-5,100 שנים!
גם העץ השני בגילו המוכר נמצא באותו יער, והוא גם כן תת זן של אותו עץ. הוא בן יותר מ-4,800 שנה. תת זן זה קיבל מהחוקרים שמדדו את גילו את השם “מתושלח”
הפרט הכי גבוה בעולם הוא כפי הנראה עץ מזן
Sequoia sempervirens
שנמצא בפארק הלאומי רדווד בקליפורניה.
גובהו 115 מטר
גינקו דו אונתי מהווה מעין ‘מאובן חי’. הוא התקיים כבר בתקופות פרהיסטוריות.
בחפירות ארכיאולוגיות נמצאו חלקי מאובנים שלו מלפני 270 מליוני שנים!
עמידותו הרבה, והיכולת להזריע את עצמו בקלות, סייעו לו להתקיים לאורך הדורות. הוא כל כך עמיד, שפרטים בודדים שלו שרדו אפילו את פצצת האטום בהירושימה בשנת 1945, למרות שהיו במרחק קילומטר אחד או שניים בלבד ממוקד הפיצוץ. לא רק שעצים אלה שרדו, הם אףהחלימו לחלוטין לאחר זמן קצר יחסית.
