لا تتردد في المشاركة:
لا تتردد في المشاركة:
المنشأ: أستراليا
طبيعة الشجرة: كبيرة جدًا، دائمة الخضرة
حجم الشجرة البالغة: حتى 50 م وقطر 20-30 م
وتيرة النمو: سريعة
شكل النمو (التاج): بيضوي
الري: يحتاج إلى ري وفير، شمس كاملة
التربة: قادر على النمو في أنواع مختلفة من التربة
الملاءمة الجغرافية: نادر في البلاد، لا يناسب المناطق الجبلية العالية ولا وادي عربة
الأوراق: متبادلة، بيضاوية-هلالية، بلون أخضر داكن، بطول 10–20 سم
الأزهار والثمار: بيضاء وغير بارزة، تتحول بعد التلقيح إلى ثمرة صلبة
موسم الإزهار: موجات إزهار دورية في جميع فصول السنة
التحمل والحساسية: حساس للبرد والحرارة الشديدة
الاستخدامات: شارع، للظل، منفرد، أحراش
أوكالبتوس ليموني شجرة كبيرة جدًا ودائمة الخضرة مثل بقية أفراد عائلتها. في ظروف مثالية يمكن أن تصل إلى ارتفاع 50 مترًا. هذا الصنف من الأوكالبتوس معروف برائحة الليمون القوية التي تنبعث منه. للشجرة جذع فاتح وناعم، يتدرج لونه بين الأبيض في الشتاء والنحاسي في الصيف. لحاؤها مغبر ويتقشر في رقائق ملتفة تكشف عن جذع جديد وتمنحه مظهرًا منقطًا. تاجها بيضوي وضيّق نسبيًا. للشجرة موجات إزهار غير بارزة باللون الأبيض تمتد طوال العام، وهذه الأزهار محببة جدًا للنحل. تتحول الأزهار إلى ثمار بنية صلبة تشبه برميلًا صغيرًا، بداخلها بذور ممدودة ومسطحة. يناسب الأوكالبتوس الليموني المناطق المعتدلة أكثر، ولا ينجح في البيئات ذات درجات الحرارة القصوى من برد أو حر شديد. يفضل الترب جيدة الصرف، لكنه يتكيف مع معظم أنواع التربة في البلاد. يتميز ذو قدرة جيدة على مقاومة الأمراض والآفات، وكبقية الأوكالبتوس يحتاج إلى عناية قليلة فقط، وهو شجرة قوية جدًا. من المهم التنويه إلى أن مادة موجودة في أوراق أنواع الأوكالبتوس المختلفة تعيق الإنبات في محيطها المباشر، ولذلك فهي غير مناسبة للمروج أو الحدائق المنزلية.
تُستخدم الشجرة في صناعة الأخشاب نظرًا لصلابة خشبها، كما تُعد مصدرًا مهمًا لرعي النحل. يُستخرج منها عدة أنواع من الزيوت العطرية التي تُستعمل أساسًا لطرد البعوض ومعالجة نزلات البرد.
في الصور يظهر الأوكالبتوس الليموني البالغ الشهير الموجود في مدينة بيتح تكفا.
עץ יחיד:
מסנן ומטהר כ-1000 מ”ק אוויר מזיהום
מייצר 700 ק”ג חמצן
קולט מעל 20 טון של פחמן דו חמצני
מסוגל לספוג כ-20 ק”ג אבק בכל שנה
ולבלוע תרחיפים המכילים מתכות רעילות, כמו כספית, עופרת וליתיום
חלק מהחמצן באוויר שאנו נושמים מיוצר על ידי העצים
העצים מכינים עצמם לחורף, שבו פעילותם נעצרת. כדי לא להינזק מפגעי הקור מפחיתים העצים את שטח הפנים, ע”י השלת העלים, כצעד הסתגלותי המאפשר להם לשרוד בתנאי החורף המקשים. הקולטנים שבעלים, הרגישים לטמפ’ היורדת, מפסיקים את ייצור הכלורופיל, הכלורופיל הקיים מתפרק והצבענים האחרים שבעלים נחשפים, והעלים הופכים מירוקים לצהובים, כתומים ואפילו אדומים.
בעת שלכת הסתיו, צבעי השלכת – בעיקר האדום – מאפשרים לעלה להישאר מעט יותר על העץ וכך העץ “שואב” את שארית החומרים המזינים מהעלים ולנצלם עד תום. צבעי שלכת ביערות שלא בעונת הסתיו מאפשרת ליערנים לאתר בעיות.
המלצות ואפשרויות לשילוב שקדים בתפריט היומי:
*תודה לגילי חדש – רפואה טבעית
הפרט המוכר הכי עתיק בעולם הוא עץ מזן Pinus longaeva המוכר בשמותיו העממיים Great Basin bristlecone pine או intermountain bristlecone pine או western bristlecone pine, שנמצא ביער Ancient Bristlecone Pine שב’הרים הלבנים’ בקליפורניה.
גילו מתקרב ל-5,100 שנים!
גם העץ השני בגילו המוכר נמצא באותו יער, והוא גם כן תת זן של אותו עץ. הוא בן יותר מ-4,800 שנה. תת זן זה קיבל מהחוקרים שמדדו את גילו את השם “מתושלח”
הפרט הכי גבוה בעולם הוא כפי הנראה עץ מזן
Sequoia sempervirens
שנמצא בפארק הלאומי רדווד בקליפורניה.
גובהו 115 מטר
גינקו דו אונתי מהווה מעין ‘מאובן חי’. הוא התקיים כבר בתקופות פרהיסטוריות.
בחפירות ארכיאולוגיות נמצאו חלקי מאובנים שלו מלפני 270 מליוני שנים!
עמידותו הרבה, והיכולת להזריע את עצמו בקלות, סייעו לו להתקיים לאורך הדורות. הוא כל כך עמיד, שפרטים בודדים שלו שרדו אפילו את פצצת האטום בהירושימה בשנת 1945, למרות שהיו במרחק קילומטר אחד או שניים בלבד ממוקד הפיצוץ. לא רק שעצים אלה שרדו, הם אףהחלימו לחלוטין לאחר זמן קצר יחסית.
