لا تتردد في المشاركة:
لا تتردد في المشاركة:
الاسم الشعبي: باراركيدندرون مُنحنٍ
المنشأ: شرق أستراليا وإندونيسيا
طبيعة الشجرة: دائمة الخضرة
شكل النمو (التاج): مستدير
الإزهار: برتقالي
موسم الإزهار: نيسان
الثمار: بُقل (قِرن) ملتف، بذور سوداء
الارتفاع عند البلوغ: 8–12 م
القطر عند البلوغ: 6–10 م
سرعة النمو: بطيئة إلى متوسطة
الريّ: يُنصح بريّ داعم في الصيف
التربة: جميع أنواع التربة ما عدا المالحة
الملاءمة الجغرافية: جميع مناطق البلاد باستثناء الجبال والمرتفعات الجبلية العالية
التحمل المناخي: يتحمل الحر والجفاف، حساس للبرد، لكنه قادر على تحمّل موجات صقيع قصيرة
الاستخدامات: شجرة منفردة، شارع، مجموعات، أفنية، أحواض
شجرة صغيرة إلى متوسطة الحجم، دائمة الخضرة أو شبه نَفْضِيّة – متساقطة الأوراق بشكل مشروط (بحسب المناخ)، موطنها الأصلي أستراليا. تاجها كثيف ومستدير، وتستجيب جيدًا للتقليم والتشكيل.
الأوراق متنوّعة – فقد تكون بسيطة أو مفصّصة (3–5 فصوص)، وأحيانًا تظهر الأنواع المختلفة من الأوراق على الشجرة نفسها. لون الأوراق أخضر داكن، ذات ملمس أملس ولمعة خفيفة. يكون التبرعم بلون أخضر فاتح ثم يتحول تدريجيًا إلى أخضر داكن.
تزهر الشجرة في بداية الصيف بإزهار رقيق بألوان الأبيض والأصفر والبرتقالي. الإزهار لافت ومثير للاهتمام. بعد ذلك تتكوّن ثمار على شكل قرون ملتوية تشبه النابض (الزُنْبُرُك)، بلون برتقالي، ما يضيف عنصرًا زخرفيًا إضافيًا للشجرة.
معدل النمو متوسط. الشجرة شديدة التحمل للجفاف والحرارة والترب الفقيرة والرياح القوية. جذورها غير عدوانية، ولذلك فهي مناسبة للزراعة بالقرب من المباني والأرصفة. تتميز بملاءمتها العالية للمناطق الحضرية الحارة، بما في ذلك مناطق الأطراف والمناطق الصحراوية.
الباراركيدندرون المُنحنِي مناسب بشكل خاص كشجرة شارع صغيرة، أو كشجرة ظل صغيرة للحدائق العامة أو الخاصة، وبفضل تحمّلها العالي فهي مناسبة أيضًا للزراعة في أوعية كبيرة. مظهرها الخاص، مع جذع خشن في سن مبكرة، يمنحها قيمة تصميمية مميزة.
هي شجرة موثوقة، جميلة ومتينة، لا تتطلب صيانة كبيرة – وتُعد خيارًا ممتازًا للتنسيق النباتي المستدام في المناطق الحارة.
עץ יחיד:
מסנן ומטהר כ-1000 מ”ק אוויר מזיהום
מייצר 700 ק”ג חמצן
קולט מעל 20 טון של פחמן דו חמצני
מסוגל לספוג כ-20 ק”ג אבק בכל שנה
ולבלוע תרחיפים המכילים מתכות רעילות, כמו כספית, עופרת וליתיום
חלק מהחמצן באוויר שאנו נושמים מיוצר על ידי העצים
העצים מכינים עצמם לחורף, שבו פעילותם נעצרת. כדי לא להינזק מפגעי הקור מפחיתים העצים את שטח הפנים, ע”י השלת העלים, כצעד הסתגלותי המאפשר להם לשרוד בתנאי החורף המקשים. הקולטנים שבעלים, הרגישים לטמפ’ היורדת, מפסיקים את ייצור הכלורופיל, הכלורופיל הקיים מתפרק והצבענים האחרים שבעלים נחשפים, והעלים הופכים מירוקים לצהובים, כתומים ואפילו אדומים.
בעת שלכת הסתיו, צבעי השלכת – בעיקר האדום – מאפשרים לעלה להישאר מעט יותר על העץ וכך העץ “שואב” את שארית החומרים המזינים מהעלים ולנצלם עד תום. צבעי שלכת ביערות שלא בעונת הסתיו מאפשרת ליערנים לאתר בעיות.
המלצות ואפשרויות לשילוב שקדים בתפריט היומי:
*תודה לגילי חדש – רפואה טבעית
הפרט המוכר הכי עתיק בעולם הוא עץ מזן Pinus longaeva המוכר בשמותיו העממיים Great Basin bristlecone pine או intermountain bristlecone pine או western bristlecone pine, שנמצא ביער Ancient Bristlecone Pine שב’הרים הלבנים’ בקליפורניה.
גילו מתקרב ל-5,100 שנים!
גם העץ השני בגילו המוכר נמצא באותו יער, והוא גם כן תת זן של אותו עץ. הוא בן יותר מ-4,800 שנה. תת זן זה קיבל מהחוקרים שמדדו את גילו את השם “מתושלח”
הפרט הכי גבוה בעולם הוא כפי הנראה עץ מזן
Sequoia sempervirens
שנמצא בפארק הלאומי רדווד בקליפורניה.
גובהו 115 מטר
גינקו דו אונתי מהווה מעין ‘מאובן חי’. הוא התקיים כבר בתקופות פרהיסטוריות.
בחפירות ארכיאולוגיות נמצאו חלקי מאובנים שלו מלפני 270 מליוני שנים!
עמידותו הרבה, והיכולת להזריע את עצמו בקלות, סייעו לו להתקיים לאורך הדורות. הוא כל כך עמיד, שפרטים בודדים שלו שרדו אפילו את פצצת האטום בהירושימה בשנת 1945, למרות שהיו במרחק קילומטר אחד או שניים בלבד ממוקד הפיצוץ. לא רק שעצים אלה שרדו, הם אףהחלימו לחלוטין לאחר זמן קצר יחסית.
