لا تتردد في المشاركة:
لا تتردد في المشاركة:
الموطن الأصلي: جنوب وشرق آسيا، وشمال أستراليا
طبيعة الشجرة: نَفْضِيّة (متساقطة الأوراق)
شكل التاج: مستدير
الإزهار: أزهار في أطراف الأغصان
موسم الإزهار: الربيع، الصيف
الثمار: نواة خضراء في أطراف الأغصان
الارتفاع عند البلوغ: 8 أمتار
قطر التاج عند البلوغ: 4 أمتار
معدل النمو: سريع إلى متوسط
الري: اقتصادية في استهلاك المياه، ويُنصح بالري التكميلي في الصيف
التربة: جميع أنواع التربة باستثناء المالحة، ومن المهم أن تكون جيدة الصرف
الملاءمة الجغرافية: جميع أنحاء البلاد
التحمل المناخي: مقاومة للبرد، والصقيع، وموجات الحر
الاستخدامات: كشجرة منفردة، في مجموعات، في الشوارع، وفي الباتيو
لَجِسْتْرومِيَا الهندية هي شجرة صغيرة نَفْضِيّة، يصل ارتفاعها عادةً إلى 8 أمتار، وقطرها إلى 3-4 أمتار فقط. وبفضل حجمها المدمج نسبيًا، يمكن زراعتها كشجرة منفردة أو في مجموعات، كما تزين الساحات وشوارع المدن بشكل جميل، وتناسب أيضًا الباتيو. وتتميز بمظهر خريفي لافت بألوان نارية، تتدرج من الأصفر حتى الأحمر الأرجواني.
تزهر لَجِسْتْرومِيَا “رابسودي إن بينك” بغزارة خلال موسم الإزهار، بعناقيد من الأزهار ذات اللون الوردي الداكن، الذي يكاد يكون فوشيًا. أزهارها رائعة الجمال، غزيرة وملفتة للنظر. وهي في الواقع من أوائل أصناف اللَجِسْتْرومِيَا إزهارًا، إلى جانب صنف “لافايِت” المُركّب. كما يمنح التبرعم الورقي المائل الى الأحمر لصنف “رابسودي” مظهرًا مميزًا وجميلًا.
للحصول على إزهار ومظهر مثاليين، يجب توفير ري أكثر غزارة. الصنف مقاوم للبرد وموجات الحر، وملائم لجميع المناطق المناخية في البلاد. وهو أقل ملاءمة للتربة المالحة، وقد يعاني من مشاكل سوء الصرف. كما أن زيادة المياه، والبيئة شديدة الرطوبة، والظل الكثيف قد تؤدي إلى الإصابة بمرض البياض الدقيقي وإلى تدهور الشجرة، ويجب تجنب هذه الظروف. يساعد تقليم عناقيد البذور الجافة في أواخر الشتاء على تشجيع إزهار أكثر غزارة في الربيع، كما أن تقليم الأغصان فور انتهاء إزهارها يؤدي إلى الحصول على موجات إزهار إضافية. وليس من قبيل المصادفة أن أشجار اللَجِسْتْرومِيَا تُعد من أبرز أشجار الشوارع في البلاد
עץ יחיד:
מסנן ומטהר כ-1000 מ”ק אוויר מזיהום
מייצר 700 ק”ג חמצן
קולט מעל 20 טון של פחמן דו חמצני
מסוגל לספוג כ-20 ק”ג אבק בכל שנה
ולבלוע תרחיפים המכילים מתכות רעילות, כמו כספית, עופרת וליתיום
חלק מהחמצן באוויר שאנו נושמים מיוצר על ידי העצים
העצים מכינים עצמם לחורף, שבו פעילותם נעצרת. כדי לא להינזק מפגעי הקור מפחיתים העצים את שטח הפנים, ע”י השלת העלים, כצעד הסתגלותי המאפשר להם לשרוד בתנאי החורף המקשים. הקולטנים שבעלים, הרגישים לטמפ’ היורדת, מפסיקים את ייצור הכלורופיל, הכלורופיל הקיים מתפרק והצבענים האחרים שבעלים נחשפים, והעלים הופכים מירוקים לצהובים, כתומים ואפילו אדומים.
בעת שלכת הסתיו, צבעי השלכת – בעיקר האדום – מאפשרים לעלה להישאר מעט יותר על העץ וכך העץ “שואב” את שארית החומרים המזינים מהעלים ולנצלם עד תום. צבעי שלכת ביערות שלא בעונת הסתיו מאפשרת ליערנים לאתר בעיות.
המלצות ואפשרויות לשילוב שקדים בתפריט היומי:
*תודה לגילי חדש – רפואה טבעית
הפרט המוכר הכי עתיק בעולם הוא עץ מזן Pinus longaeva המוכר בשמותיו העממיים Great Basin bristlecone pine או intermountain bristlecone pine או western bristlecone pine, שנמצא ביער Ancient Bristlecone Pine שב’הרים הלבנים’ בקליפורניה.
גילו מתקרב ל-5,100 שנים!
גם העץ השני בגילו המוכר נמצא באותו יער, והוא גם כן תת זן של אותו עץ. הוא בן יותר מ-4,800 שנה. תת זן זה קיבל מהחוקרים שמדדו את גילו את השם “מתושלח”
הפרט הכי גבוה בעולם הוא כפי הנראה עץ מזן
Sequoia sempervirens
שנמצא בפארק הלאומי רדווד בקליפורניה.
גובהו 115 מטר
גינקו דו אונתי מהווה מעין ‘מאובן חי’. הוא התקיים כבר בתקופות פרהיסטוריות.
בחפירות ארכיאולוגיות נמצאו חלקי מאובנים שלו מלפני 270 מליוני שנים!
עמידותו הרבה, והיכולת להזריע את עצמו בקלות, סייעו לו להתקיים לאורך הדורות. הוא כל כך עמיד, שפרטים בודדים שלו שרדו אפילו את פצצת האטום בהירושימה בשנת 1945, למרות שהיו במרחק קילומטר אחד או שניים בלבד ממוקד הפיצוץ. לא רק שעצים אלה שרדו, הם אףהחלימו לחלוטין לאחר זמן קצר יחסית.
