لا تتردد في المشاركة:
لا تتردد في المشاركة:
الاسم الشعبي: البوهينيا الوردية
المنشأ: جنوب شرق آسيا
طبيعة الشجرة: شجرة صغيرة، شبه نَفْضِيّة
شكل النمو (التاج): مستدير
الإزهار: وردي
موسم الإزهار: الشتاء
الثمار: بُقل (قِرن) مُسطّح
الارتفاع عند البلوغ: 12 م
القطر عند البلوغ: 8 م
وتيرة النمو: سريعة
الري: اقتصادي، يفضل ريّ مساعد عند الترسّخ
التربة: جميع أنواع التربة ما عدا المالحة
التحمّل المناخي: تتحمّل الصقيع، حسّاسة للبرد
الاستخدامات: منفرد، في مجموعات، جادّة، للظل
البوهينيا الملوّنة الوردية ذات تاج دائري–بيضاوي وطابع شُجَيري، ومظهرها نحتي. أوراقها طويلة بطول 10–20 سم تقريبًا. يصل ارتفاعها عند البلوغ إلى نحو 12 م. سهلة الزراعة ولها قدرة تحمّل لافتة. تناسب معظم أنواع التربة باستثناء المالحة. مقتصدة جدًا في حاجتها للماء، ويُنصح بريّ مساعد فقط في سنواتها الأولى حتى تستقر. يمكن تشكيلها كمتعدّدة الجذوع. إزهارها عطِر وبارز بألوان وردية جميلة، ويُعدّ من أجمل المشاهد الزهرية في البلاد. تزهر في أوائل الربيع (أواخر مارس – أوائل أبريل) لمدة نحو ثلاثة أسابيع. في الأصناف غير المطعَّمة يمكن رؤية بوهينيات تُزهر في طيف واسع من الألوان والأشكال، وكذلك بأحجام مختلفة، بسبب التكاثر بالبذور. ثمارها قرون طويلة تحوي عدة بذور، تجفّ وتتحوّل إلى اللون البني مع شكل ملتف قليلًا. تبقى القرون على الشجرة فترة طويلة فتُعكّر منظرها وتُشوّهه.
تتفوق هذه الشجرة وتزدهر خصوصًا في مناطق الجبال المنخفضة على ارتفاع 300–600 م. وبسبب قابليتها العالية للتفرّع (طابعها الشُجيري)، عندما يُراد استخدامها كشجرة شارع ينبغي الحرص على تشكيلها في سنواتها الأولى لتفادي التصاق الفروع.
في المشتل يتوفر صنف مميّز من البوهينيا × بليكايانا “بِنينا”، وهو عقيم (بلا قرون) ويتميّز بإزهار متواصل يدوم 180 يومًا!
עץ יחיד:
מסנן ומטהר כ-1000 מ”ק אוויר מזיהום
מייצר 700 ק”ג חמצן
קולט מעל 20 טון של פחמן דו חמצני
מסוגל לספוג כ-20 ק”ג אבק בכל שנה
ולבלוע תרחיפים המכילים מתכות רעילות, כמו כספית, עופרת וליתיום
חלק מהחמצן באוויר שאנו נושמים מיוצר על ידי העצים
העצים מכינים עצמם לחורף, שבו פעילותם נעצרת. כדי לא להינזק מפגעי הקור מפחיתים העצים את שטח הפנים, ע”י השלת העלים, כצעד הסתגלותי המאפשר להם לשרוד בתנאי החורף המקשים. הקולטנים שבעלים, הרגישים לטמפ’ היורדת, מפסיקים את ייצור הכלורופיל, הכלורופיל הקיים מתפרק והצבענים האחרים שבעלים נחשפים, והעלים הופכים מירוקים לצהובים, כתומים ואפילו אדומים.
בעת שלכת הסתיו, צבעי השלכת – בעיקר האדום – מאפשרים לעלה להישאר מעט יותר על העץ וכך העץ “שואב” את שארית החומרים המזינים מהעלים ולנצלם עד תום. צבעי שלכת ביערות שלא בעונת הסתיו מאפשרת ליערנים לאתר בעיות.
המלצות ואפשרויות לשילוב שקדים בתפריט היומי:
*תודה לגילי חדש – רפואה טבעית
הפרט המוכר הכי עתיק בעולם הוא עץ מזן Pinus longaeva המוכר בשמותיו העממיים Great Basin bristlecone pine או intermountain bristlecone pine או western bristlecone pine, שנמצא ביער Ancient Bristlecone Pine שב’הרים הלבנים’ בקליפורניה.
גילו מתקרב ל-5,100 שנים!
גם העץ השני בגילו המוכר נמצא באותו יער, והוא גם כן תת זן של אותו עץ. הוא בן יותר מ-4,800 שנה. תת זן זה קיבל מהחוקרים שמדדו את גילו את השם “מתושלח”
הפרט הכי גבוה בעולם הוא כפי הנראה עץ מזן
Sequoia sempervirens
שנמצא בפארק הלאומי רדווד בקליפורניה.
גובהו 115 מטר
גינקו דו אונתי מהווה מעין ‘מאובן חי’. הוא התקיים כבר בתקופות פרהיסטוריות.
בחפירות ארכיאולוגיות נמצאו חלקי מאובנים שלו מלפני 270 מליוני שנים!
עמידותו הרבה, והיכולת להזריע את עצמו בקלות, סייעו לו להתקיים לאורך הדורות. הוא כל כך עמיד, שפרטים בודדים שלו שרדו אפילו את פצצת האטום בהירושימה בשנת 1945, למרות שהיו במרחק קילומטר אחד או שניים בלבד ממוקד הפיצוץ. לא רק שעצים אלה שרדו, הם אףהחלימו לחלוטין לאחר זמן קצר יחסית.
