لا تتردد في المشاركة:
لا تتردد في المشاركة:
الاسم الشعبي: البلوط التركي، البلوط الأشعر
المنشأ: آسيا الصغرى، جنوب أوروبا
الفصيلة: البلّوطيّة
طبيعة الشجرة: كبيرة، نَفْضِيّة
شكل النمو (التاج): بيضوي
الإزهار: بلا أهمية بستانية
الثمار: جوزة البلوط
الارتفاع عند البلوغ: 25–30 م (تقديري)
القطر عند البلوغ: 7–12 م
وتيرة النمو: سريعة
الري: اقتصادي
التربة: جميع أنواع التربة ما عدا المالحة
الملاءمة الجغرافية: جميع مناطق البلاد باستثناء الغور والعربة
التحمّل المناخي: يتحمّل ظروف الطقس في البلاد، لكنه حسّاس للحرارة المفرطة والجفاف
الاستخدامات: منفرد، شارع، جادّة، متنزّه
السنديان الأشعر هو شجرة كبيرة نَفْضِيّة، منشؤها من منطقة تركيا، ومن هنا جاء اسمها الشعبي. ينمو طبيعيًا في منطقة جبل الشيخ، لكنه لا يظهر في الأحراش في باقي أنحاء البلاد. أصبح شائعًا في البلاد بعد حرب الأيام الستة، إذ نَمَا بسهولة في مرتفعات الجولان. جذع الشجرة رمادي ومتشقق بوضوح. أوراقها كبيرة ومُفصَّصة بعمق (مشققة، ومن هنا جاء اسمها بالعبرية “شاسوَّع” أي مشقق)، بحيث تشبه ملامح قطع الأحجية. نظرًا للتكاثر بالبذور، هناك تنوّع كبير في شكل الأوراق بين الأشجار – من أوراق مسننة بخشونة إلى أوراق مُقسَّمة بعمق. لون الأوراق أخضر نضر. تساقط الأوراق أصفر، وأحيانًا يميل إلى البرتقالي الفاتح. ثمار البلوط صغيرة نسبيًا وعريضة، وكأسها شوكي جدًا وبلون برتقالي. تستغرق الثمار حوالي سنة ونصف لتنضج. الطرف الخارجي من الثمرة (الجزء المعد للتكاثر) مُرّ، ولذلك تستهلك الحيوانات البرّية فقط الجزء المحمي بالكأس، وبهذا ينجح البلوط المُشقَّق في التكاثر بفعالية والانتشار بشكل طبيعي ناجح. وتيرة النمو سريعة نسبيًا، وتزداد مع إضافة الريّ. رغم أنه مقتصد في حاجته للماء بعد أن يترسّخ، فإن إضافة الريّ تُحافظ على أوراقه نضرة وحيوية حتى في الصيف. يمكنه النمو أيضًا في الظلّ الجزئي. خشبه يُعتبر ضعيفًا نسبيًا مقارنةً بأشجار بلوط أخرى معروفة بخشبها القوي. الشجرة مناسبة لمعظم مناطق البلاد باستثناء الغور والعربة، بسبب الحرارة الشديدة والجفاف. ومثل باقي البلوط، فهي مقاومة نسبيًا للآفات ومعمّرة.
في مشتلتنا نُسَوِّق صنفًا هجينًا من السنديان الأشعر والسنديان اللبناني يُدعى “إلياهو”، وهو صنف هرمي ذو تاج بيضوي، أوراقه جميلة ومميّزة، ويقدّم مشهد تساقط أوراق ملوّن بدرجات الأصفر حتى البرتقالي.
עץ יחיד:
מסנן ומטהר כ-1000 מ”ק אוויר מזיהום
מייצר 700 ק”ג חמצן
קולט מעל 20 טון של פחמן דו חמצני
מסוגל לספוג כ-20 ק”ג אבק בכל שנה
ולבלוע תרחיפים המכילים מתכות רעילות, כמו כספית, עופרת וליתיום
חלק מהחמצן באוויר שאנו נושמים מיוצר על ידי העצים
העצים מכינים עצמם לחורף, שבו פעילותם נעצרת. כדי לא להינזק מפגעי הקור מפחיתים העצים את שטח הפנים, ע”י השלת העלים, כצעד הסתגלותי המאפשר להם לשרוד בתנאי החורף המקשים. הקולטנים שבעלים, הרגישים לטמפ’ היורדת, מפסיקים את ייצור הכלורופיל, הכלורופיל הקיים מתפרק והצבענים האחרים שבעלים נחשפים, והעלים הופכים מירוקים לצהובים, כתומים ואפילו אדומים.
בעת שלכת הסתיו, צבעי השלכת – בעיקר האדום – מאפשרים לעלה להישאר מעט יותר על העץ וכך העץ “שואב” את שארית החומרים המזינים מהעלים ולנצלם עד תום. צבעי שלכת ביערות שלא בעונת הסתיו מאפשרת ליערנים לאתר בעיות.
המלצות ואפשרויות לשילוב שקדים בתפריט היומי:
*תודה לגילי חדש – רפואה טבעית
הפרט המוכר הכי עתיק בעולם הוא עץ מזן Pinus longaeva המוכר בשמותיו העממיים Great Basin bristlecone pine או intermountain bristlecone pine או western bristlecone pine, שנמצא ביער Ancient Bristlecone Pine שב’הרים הלבנים’ בקליפורניה.
גילו מתקרב ל-5,100 שנים!
גם העץ השני בגילו המוכר נמצא באותו יער, והוא גם כן תת זן של אותו עץ. הוא בן יותר מ-4,800 שנה. תת זן זה קיבל מהחוקרים שמדדו את גילו את השם “מתושלח”
הפרט הכי גבוה בעולם הוא כפי הנראה עץ מזן
Sequoia sempervirens
שנמצא בפארק הלאומי רדווד בקליפורניה.
גובהו 115 מטר
גינקו דו אונתי מהווה מעין ‘מאובן חי’. הוא התקיים כבר בתקופות פרהיסטוריות.
בחפירות ארכיאולוגיות נמצאו חלקי מאובנים שלו מלפני 270 מליוני שנים!
עמידותו הרבה, והיכולת להזריע את עצמו בקלות, סייעו לו להתקיים לאורך הדורות. הוא כל כך עמיד, שפרטים בודדים שלו שרדו אפילו את פצצת האטום בהירושימה בשנת 1945, למרות שהיו במרחק קילומטר אחד או שניים בלבד ממוקד הפיצוץ. לא רק שעצים אלה שרדו, הם אףהחלימו לחלוטין לאחר זמן קצר יחסית.
