لا تتردد في المشاركة:
لا تتردد في المشاركة:
الاسم الشعبي: أريترينة عريضة الأوراق
المنشأ: أمريكا الوسطى
طبيعة الشجرة: شجرة متوسّطة، نَفْضِيّة، مستديرة وواسعة
الحجم الأقصى عند البلوغ: ارتفاع 10 م
القطر الأقصى عند البلوغ: 12 م
وتيرة النمو: سريعة
الري: اقتصادي، يحتاج إلى ريّ مساعد عند الترسّخ
التربة: جميع أنواع التربة ما عدا المالحة والكلسية
الملاءمة الجغرافية: السهل الساحلي، النقب، العربة
الإزهار والثمار: إزهار بلون أحمر قوي، الثمار بُقل (قِرن)
موسم الإزهار: أواخر الشتاء
التحمّل والحساسية: حسّاسة للبرد وللصقيع
الاستخدامات: منفرد، في مجموعات، جادّة
الحَمْرِيَّة عريضة الأوراق عريضة الأوراق هي الأكبر بين أنواع الحَمْرِيَّة (الإريترينة). تتميّز بجذع معظمه أملس بلون بني فاتح، يكتسب مع الوقت نسيجًا دقيقًا بألوان أغمق تمنحه مظهرًا مخطّطًا. أوراقها كبيرة نسبيًا، بطول يصل إلى 20 سم وعرض نحو 7 سم، مع ميل خفيف إلى شكل القلب. الأوراق مُركّبة ريشية بثلاث وُريقات، والوسطى منها هي الأوسع. مثل بقية أشجار الحَمْرِيَّة، تشتهر بإزهارها المبهر، وربما الأكثر إبهارًا بينها جميعًا: عناقيد بلون برتقالي–أحمر قوي، تختلف درجاتها قليلًا من شجرة إلى أخرى بسبب التكاثر بالبذور. إزهارها الجذّاب يظهر في أواخر الشتاء وبداية الربيع ويستمر نحو ثلاثة أسابيع. للشجرة ثمار: بقول (قرون) تحتوي على بذور حمراء. تتميّز أشجار الحَمْرِيَّة بوجود أشواك على الجذع والأغصان، وبحساسيتها للبرد. البرد الطويل أو الشديد قد يميت هذه الأشجار، بينما تتفوّق في المناطق الحارة والجافة. لا تناسبها الترب المالحة والكلسية. تزدهر بشكل خاص في الأراضي الثقيلة، حيث تنمو بسرعة كبيرة وتصل إلى حجمها الأمثل. تحتاج إلى ريّ مساعد حتى تستقر، ثم تصبح مقتصدة في حاجتها للماء. تمتلك الحَمْرِيَّة عريضة الأوراق جذورًا سميكة وعدوانية تمتد أيضًا فوق سطح التربة، لذا لا يُنصح بزراعتها قرب الأرصفة، المباني أو شبكات الصرف الصحي. مناسبة جدًا لتكون مركز جذب ولتوفّر الظلّ في الحدائق الكبيرة، المتنزّهات، الجادّات وغيرها.
עץ יחיד:
מסנן ומטהר כ-1000 מ”ק אוויר מזיהום
מייצר 700 ק”ג חמצן
קולט מעל 20 טון של פחמן דו חמצני
מסוגל לספוג כ-20 ק”ג אבק בכל שנה
ולבלוע תרחיפים המכילים מתכות רעילות, כמו כספית, עופרת וליתיום
חלק מהחמצן באוויר שאנו נושמים מיוצר על ידי העצים
העצים מכינים עצמם לחורף, שבו פעילותם נעצרת. כדי לא להינזק מפגעי הקור מפחיתים העצים את שטח הפנים, ע”י השלת העלים, כצעד הסתגלותי המאפשר להם לשרוד בתנאי החורף המקשים. הקולטנים שבעלים, הרגישים לטמפ’ היורדת, מפסיקים את ייצור הכלורופיל, הכלורופיל הקיים מתפרק והצבענים האחרים שבעלים נחשפים, והעלים הופכים מירוקים לצהובים, כתומים ואפילו אדומים.
בעת שלכת הסתיו, צבעי השלכת – בעיקר האדום – מאפשרים לעלה להישאר מעט יותר על העץ וכך העץ “שואב” את שארית החומרים המזינים מהעלים ולנצלם עד תום. צבעי שלכת ביערות שלא בעונת הסתיו מאפשרת ליערנים לאתר בעיות.
המלצות ואפשרויות לשילוב שקדים בתפריט היומי:
*תודה לגילי חדש – רפואה טבעית
הפרט המוכר הכי עתיק בעולם הוא עץ מזן Pinus longaeva המוכר בשמותיו העממיים Great Basin bristlecone pine או intermountain bristlecone pine או western bristlecone pine, שנמצא ביער Ancient Bristlecone Pine שב’הרים הלבנים’ בקליפורניה.
גילו מתקרב ל-5,100 שנים!
גם העץ השני בגילו המוכר נמצא באותו יער, והוא גם כן תת זן של אותו עץ. הוא בן יותר מ-4,800 שנה. תת זן זה קיבל מהחוקרים שמדדו את גילו את השם “מתושלח”
הפרט הכי גבוה בעולם הוא כפי הנראה עץ מזן
Sequoia sempervirens
שנמצא בפארק הלאומי רדווד בקליפורניה.
גובהו 115 מטר
גינקו דו אונתי מהווה מעין ‘מאובן חי’. הוא התקיים כבר בתקופות פרהיסטוריות.
בחפירות ארכיאולוגיות נמצאו חלקי מאובנים שלו מלפני 270 מליוני שנים!
עמידותו הרבה, והיכולת להזריע את עצמו בקלות, סייעו לו להתקיים לאורך הדורות. הוא כל כך עמיד, שפרטים בודדים שלו שרדו אפילו את פצצת האטום בהירושימה בשנת 1945, למרות שהיו במרחק קילומטר אחד או שניים בלבד ממוקד הפיצוץ. לא רק שעצים אלה שרדו, הם אףהחלימו לחלוטין לאחר זמן קצר יחסית.
