لا تتردد في المشاركة:
لا تتردد في المشاركة:
الفصيلة: الفصيلة البَطْبَاطِيَّة
الاسم الشعبي: كوكولوبا
المنشأ: أمريكا الاستوائية ومنطقة الكاريبي
طبيعة الشجرة: شبه نَفْضِيّة
شكل النمو (التاج): بيضوي منتصب
الإزهار: أبيض، دون أهمية بستانيّة
موسم الإزهار: الصيف
الثمار: ثمار حمراء – أرجوانية، تزيينيّة، تشبه العنب – في الصيف
الحجم: شجرة صغيرة / شجيرة كبيرة. يصل ارتفاعها عند البلوغ إلى نحو 7 م
سرعة النمو: متوسطة
الريّ: متوسّط
التربة: جميع أنواع التربة، بما فيها الرملية والمالحة
الملاءمة الجغرافية: جميع مناطق البلاد ما عدا مناطق الجبال العالية
التحمل المناخي: حساسة للبرد المتواصل، مقاومة للحرارة، ومقاومة لرذاذ البحر والرياح
الاستخدامات: شجرة منفردة، للزراعة في حاويات، خط أول على الساحل، شجرة فاكهة
شجرة جديدة وغير شائعة بعد في بلادنا. تنمو كشجيرة كبيرة أو كشجرة صغيرة، شبه نَفْضِيّة (نَفْضِيّة مشروطة) وثنائية المسكن، ويعود أصلها إلى أمريكا الاستوائية وجزر الكاريبي. أوراق الشجرة جلدية، خضراء، مستديرة وعريضة، ذات عروق حمراء، وتتحول قبل تساقط الأوراق في الشتاء إلى اللون الأحمر في مشهد لافت وجذاب.
الجذع رفيع، ويحتاج إلى تقليم وتشكيل في المراحل الأولى من النمو، بهدف تقوية بنية الشجرة على جذع واحد والحفاظ على تاج مرتفع. في أواخر الصيف تعقد الشجرة ثمارًا خضراء بقطر نحو 2 سم، مرتبة في عناقيد تشبه عناقيد العنب. تنضج هذه العناقيد لتصبح ثمارًا أرجوانية، تكوّن نواتها معظم حجم الثمرة. الثمار صالحة للأكل، عصيرية وحلوة المذاق، ويمكن تناولها طازجة أو استخدامها في تحضير المربّى والنبيذ.
تلائم الشجرة المناخ الحار ولا تتحمل الصقيع. الشجرة البالغة تصبح مقاومًة للجفاف. وعند زراعتها بعيدًا عن الساحل، يمكن أن تصل إلى ارتفاع أقصى يبلغ نحو 15 م.
يتميز النبات بتبرعم أوراق ذي لون مائل إلى الأحمر جميل، كما تشكل أوراقه المستديرة عنصر جذب بصري واضح.
تُعد الشجرة مقاومة جدًا لرذاذ مياه البحر، ومثالية للزراعة في الخط الأول على الساحل. يُذكر أنه في الآونة الأخيرة نفذت بلديتا تل أبيب ونتانيا تجارب زراعة لهذه الشجرة في الخط الساحلي الأول، وتبدو النتائج حتى الآن واعدة جدًا. لذلك نوصي بشدة بتجربة هذه الشجرة كبديل مميز ومثير للاهتمام لأشجار الخط الأول على الساحل، بدلًا من البدائل التقليدية والمعروفة.
עץ יחיד:
מסנן ומטהר כ-1000 מ”ק אוויר מזיהום
מייצר 700 ק”ג חמצן
קולט מעל 20 טון של פחמן דו חמצני
מסוגל לספוג כ-20 ק”ג אבק בכל שנה
ולבלוע תרחיפים המכילים מתכות רעילות, כמו כספית, עופרת וליתיום
חלק מהחמצן באוויר שאנו נושמים מיוצר על ידי העצים
העצים מכינים עצמם לחורף, שבו פעילותם נעצרת. כדי לא להינזק מפגעי הקור מפחיתים העצים את שטח הפנים, ע”י השלת העלים, כצעד הסתגלותי המאפשר להם לשרוד בתנאי החורף המקשים. הקולטנים שבעלים, הרגישים לטמפ’ היורדת, מפסיקים את ייצור הכלורופיל, הכלורופיל הקיים מתפרק והצבענים האחרים שבעלים נחשפים, והעלים הופכים מירוקים לצהובים, כתומים ואפילו אדומים.
בעת שלכת הסתיו, צבעי השלכת – בעיקר האדום – מאפשרים לעלה להישאר מעט יותר על העץ וכך העץ “שואב” את שארית החומרים המזינים מהעלים ולנצלם עד תום. צבעי שלכת ביערות שלא בעונת הסתיו מאפשרת ליערנים לאתר בעיות.
המלצות ואפשרויות לשילוב שקדים בתפריט היומי:
*תודה לגילי חדש – רפואה טבעית
הפרט המוכר הכי עתיק בעולם הוא עץ מזן Pinus longaeva המוכר בשמותיו העממיים Great Basin bristlecone pine או intermountain bristlecone pine או western bristlecone pine, שנמצא ביער Ancient Bristlecone Pine שב’הרים הלבנים’ בקליפורניה.
גילו מתקרב ל-5,100 שנים!
גם העץ השני בגילו המוכר נמצא באותו יער, והוא גם כן תת זן של אותו עץ. הוא בן יותר מ-4,800 שנה. תת זן זה קיבל מהחוקרים שמדדו את גילו את השם “מתושלח”
הפרט הכי גבוה בעולם הוא כפי הנראה עץ מזן
Sequoia sempervirens
שנמצא בפארק הלאומי רדווד בקליפורניה.
גובהו 115 מטר
גינקו דו אונתי מהווה מעין ‘מאובן חי’. הוא התקיים כבר בתקופות פרהיסטוריות.
בחפירות ארכיאולוגיות נמצאו חלקי מאובנים שלו מלפני 270 מליוני שנים!
עמידותו הרבה, והיכולת להזריע את עצמו בקלות, סייעו לו להתקיים לאורך הדורות. הוא כל כך עמיד, שפרטים בודדים שלו שרדו אפילו את פצצת האטום בהירושימה בשנת 1945, למרות שהיו במרחק קילומטר אחד או שניים בלבד ממוקד הפיצוץ. לא רק שעצים אלה שרדו, הם אףהחלימו לחלוטין לאחר זמן קצר יחסית.
